«لغت نامه دهخدا»
[تُ دُیْ یَ] (ع اِمص) پیش رفتگی. اسم است تقدم را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): مشی فلان الیقدمیه و التقدمیه و القدمیه؛ اذا تقدم فی المکارم و معالی الامور و التقدیر مشی المشیه المنسوبه الی قول الناس یقدم و تقدم. (الاساس از اقرب الموارد).