«لغت نامه دهخدا»
[تَ قَمْ مُ] (ع مص) خوردن چیزی را که یافته شود اگرچه زبون و هیچ کاره باشد. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
