«لغت نامه دهخدا»
[تَ اُ دَ] (مص مرکب) تنها واقع شدن. بزیر افتادن. -امثال: حسن نزاد و نمرد، از پشت بام تک افتاد و مرد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
