تکبیر بستن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ بَ تَ] (مص مرکب) به نماز ایستادن و تکبیره الاحرام بستن. با گفتن دوبار اللهاکبر، نمازی را شروع کردن :
درگاه اوست قبله و من در نماز شکر
تکبیر بسته ام که دلم حقگزار کرد.خاقانی.
رجوع به تکبیر شود.