«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) رسیدن ستاره به میان آسمان. (تاج المصادر بیهقی). یقال: کبدالنجم السماء؛ اذا توسطها. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || در میانهء آسمان درآمدن آفتاب و جز آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد): کبدت الشمس السماء؛ صارت فی کبیدائنها. (اقرب الموارد).