«لغت نامه دهخدا»
[تَ زَ دَ] (مص مرکب) در اصطلاح لوطیان در سینه زنی بی آهنگ زدن یکی از مردم دسته. غلط به سینه زدن که خارج از آهنگ یکنواخت دیگر سینه زنان باشد. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).