«لغت نامه دهخدا»
[تَ کُ زَ دَ] (مص مرکب) تلاش کردن. جهد کردن. به هر دری زدن. بهر سوی روی آوردن : در طرف خراسان و عراق هنوز آتش فتنه و آشوب تسکین نیافته بود و سلطان جلال الدین تک و پوی می زد. (جهانگشای جوینی).