«لغت نامه دهخدا»
[تَ دَ] (مص) تگانیدن. (ناظم الاطباء). افشاندن. (آنندراج). دور کردن چیزی بواسطهء جنباندن و حرکت دادن و جنبش دادن و بشدت حرکت دادن و افشاندن. (ناظم الاطباء). رجوع به تگانیدن و تکاندن شود.