تگل

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گَ] (اِ) مرد نوجوان بود که هنوز خط نیاورده. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص321). نوخواسته باشد که خطش تمام دمیده نبود. امرد نوخط. (فرهنگ جهانگیری). نوخواب دیده و نوخط بود. (لغت فرس اسدی چ هرن چ دبیرسیاقی ص130). آنرا گویند که هنوز خط تمام درنیاورده باشد. (صحاح الفرس، چ دکتر طاعتی ص206) :
هر کجا ریدکی بود تگلم
هر کجا کالمی بود(1) خصیم(2).طیان مرغزی.
(1) - ن ل: کاملی. کاهلی.
(2) - این بیت در لغت فرس اسدی و صحاح الفرس شاهد این معنی آمده و ظاهراً اشتباه کرده اند. چه تگل بمعنی قوچ جنگی (فحل) بکار رفته و برای معنی مادهء بعد مناسب است.