«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) (از: «ل ش و») نیست و نابود شدن. منحوت است از لاشی ء. (از اقرب الموارد) (از غیاث اللغات). پوسیدن جثه و پراکنده گشتن اجزای وی از هم. (ناظم الاطباء). اضمحلال. ریزیدن از یکدیگر. از هم پاشیدن. از هم فروریختن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا): الحدیث: سأل الزندیق الصادق علیه السلام: افیتلاشی الروح بعد خروجه عن قالبه ام هو باق. (ناظم الاطباء). رجوع به تلاش شود.