«لغت نامه دهخدا»
[تَ عُ] (ع مص) دشنام دادن یکدیگر را. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تشاتم. || تماجن. (از اقرب الموارد). رجوع به تماجن شود. || بر یکدیگر لعنت خواندن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || بیباکی نمودن باهم. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء).