«لغت نامه دهخدا»
[تَ فُ] (ع مص) خداوند کارهای درست و آراسته شدن قوم، یقال: تلافقوا؛ ای تاءمت امورهم. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از آنندراج) (از اقرب الموارد). رجوع به تلاؤم شود.