تلان تین

«لغت نامه دهخدا»

[تُ تِ یَ] (اِخ)(1) پادشاه قسمتی از ایلیریه و معاصر اسکندر. رجوع به تاریخ ایران باستان ج2 صص1229-1230 شود.
(1) - Taulantien.