تلخ مذاق

«لغت نامه دهخدا»

[تَ مَ] (ص مرکب) بدذوق. تلخ مزاج :
شها بوصف تو خوش کرده ام مذاق سخن
مدار عیش مرا بر امید تلخ مذاق.خاقانی.
رجوع به تلخ مزاج شود.
تلخ مزاج.
[تَ مِ] (ص مرکب) تندخو و تیزطبیعت. (ناظم الاطباء).