تلطخ

«لغت نامه دهخدا»

[تَ لَطْ طُ] (ع مص) آلوده شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تلوث بچیزی. (از اقرب الموارد). || آلوده شدن به امر قبیحی. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر