«لغت نامه دهخدا»
[تَ مَنْ نی کَ دَ] (مص مرکب) آرزو کردن. تمنا کردن. خواهش کردن. طلب حصول چیزی کردن : چون جان بخدمت است تن ار نیست گو مباش دل مهره یافت مار تمنی چرا کند.خاقانی. از چنگ غم خلاص تمنی کنم ز دهر کافغان به نای و حلق چو ارغن درآورم. خاقانی. و رجوع به تمنی و تمنا و ترکیبهای آنها شود.