تن آسان کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ کَ دَ] (مص مرکب)آسوده کردن. راحت کردن. فارغ ساختن :
گنهکارگان را هراسان کنیم
ستمدیدگان را تن آسان کنیم.فردوسی.
رجوع به تن آسان شود.