تنانی

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ص نسبی) به معنی جسمانی باشد چه تن بمعنی جسم هم آمده است. (برهان). بمعنی جسمانی، آنچه منسوب به جسم باشد مثل حواس عشره و قوای دیگر. (انجمن آرا) (آنندراج). جسمانی. (ناظم الاطباء). از تن+آن (جمع) + ی (نسبت) منسوب به کلمهء جمع، نظیر خسروانی (و در تازی: غضایری و جزایری). (حاشیهء برهان چ معین).
- تنانی در یابنده؛ حواس خمسهء ظاهری و حواس خمسهء باطنی را گویند. (انجمن آرا). حواس پنجگانه ظاهری و باطنی. (ناظم الاطباء).