تناوح

«لغت نامه دهخدا»

[تَ وُ] (ع مص) باهم رویاروی گردیدن. یقال: الجبلان یتناوحان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || وزیدن باد صبا دفعه ای و باد شمال دفعه ای و جنوب دفعهء دیگر. (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر