تنب

«لغت نامه دهخدا»

[تُنْ نَ / تِنْ نَ] (اِخ) دهی است به شام و از آن است محمد بن محمد بن عقیل محدث اوستاد در فن انشاء. و صالح تنبی راوی. (منتهی الارب). قریه ای بزرگی است از قراء حلب. (از معجم البلدان).