تنباکو کشیدن

«لغت نامه دهخدا»

[تَمْ کَ / کِ] (مص مرکب) تدخین تنباکو. قلیان کشیدن :
آن جوانانی که تنباکو کشند
اولش الله و آخر هو کشند.؟ (از آنندراج).