«لغت نامه دهخدا»
[تَمْ] (ع مص) آهسته تیز دادن: نبق بالضرط تنبیقاً. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). باد آهسته کردن از دبر. (آنندراج). || نوشتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). منسق و مرتب نوشتن کتاب را. || فاسد شدن نخل و ریزه ماندن میوهء آن چون کنار. || به شرکت غرس کردن یک قسمت از وادی را. (از اقرب الموارد).