تنبیه کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَمْ کَ دَ] (مص مرکب) چوب زدن و کتک زدن و سیاست کردن. (ناظم الاطباء). || آگاه کردن. (ناظم الاطباء).
- تنبیه و تأکید کردن؛ باربار و بسختی نصیحت کردن. (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر