«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَجْ جُ] (ع مص) پلید شدن. (زوزنی) (دهار) (آنندراج). ناپاک شدن. || کاری کردن که بدان از نجاست برآید. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
