تنجنج

«لغت نامه دهخدا»

[تَ نَ نُ] (ع مص) جنبیدن. (منتهی الارب) (از آنندراج) (ناظم الاطباء). تحرک. (اقرب الموارد). || سرگشته شدن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). تحیر. (اقرب الموارد). || درست و نیکو حال گردیدن. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || تکبر نمودن(1). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
(1) - در منتهی الارب دو معنی اخیر بقید: در بعضی نسخ... آمده است.