«لغت نامه دهخدا»
[تُ] (ص مرکب) که خیال او به تندی سیر کند. تیزخیال. تیزوَهْم. ملا طغرا در زیب لوایح گفته: گردون رکابی که ناطقهء تندخیالان از بلندپایگی مناقبش در مقام نفس شماری است. (آنندراج).