تندرفتار

«لغت نامه دهخدا»

[تُ رَ] (ص مرکب) سریع و طیار. (ناظم الاطباء). تندرو. تیزتک. سریع السیر. و رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر