«لغت نامه دهخدا»
[تُ کَ دَ] (مص مرکب)برآغالانیدن کسی: آغالش؛ تند کردن دو تن بر یکدیگر. (فرهنگ اسدی از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). || سریع کردن در رفتار و حرکت. || زبان گز کردن غذا با افزودن ادویه و جز آن. رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.