«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَدْ دُ] (ع مص) دستار در سر بستن. (زوزنی). || دست پاک کردن بمندیل و مالیدن بدان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || و انکر الکسائی تمندل و تندل بالمندیل و تمندل؛ اذا شده برأسه و اعتم به. (اقرب الموارد).