تند و تیز

«لغت نامه دهخدا»

[تُ دُ] (ص مرکب، از اتباع)تندتیز. (ناظم الاطباء). پرشتاب. سریع و پرحدت :
که تند و تیز به دل بردن من آمده ای
شتاب چیست به آتش گرفتن آمده ای.
ابراهیم ادهم (از آنندراج) (بهار عجم).
رجوع به تند و دیگر ترکیبهای آن شود.