«لغت نامه دهخدا»
[تَ نَغْ غُ] (ع مص) لرزیدن و جنبیدن مرغ و چهارپایه(1) و جز آن به جای خود. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). (1) - در تاج العروس و اقرب الموارد: کل طائر او هامه تحرک فی مکانه فقد تنغش. و هامه را منتهی الارب جانور خزنده و گزنده و ستور معنی کرده است.