«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (ع مص) به دوشیدن سختی کردن بر ستور. (منتهی الارب). نکع. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || سستی کردن در حاجت. (از اقرب الموارد).
