«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (اِ) بوره. (ناظم الاطباء). || دوایی است که به هندی سهاکه گویند و به کاف عربی دیده نشده. (غیاث اللغات) (آنندراج). رجوع به تحفهء حکیم مؤمن و تنکار در همین لغت نامه شود.