تنگ شام

«لغت نامه دهخدا»

[تَ گِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) گیراگیر شام. (آنندراج). نزدیک شام : به این حال پریشان خنده بر صبح وطن دارد دل آواره ام در تنگ شام حلقهء مویی. مخلص کاشی (از آنندراج). رجوع به تنگ کلاغ پر و تنگ و دیگر ترکیبهای آن شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر