توانگرزاده

«لغت نامه دهخدا»

[تُ / تَ گَ دَ / دِ] (ن مف مرکب / ص مرکب) بزرگ زاده. فرزند کسی که صاحب جاه و مال باشد : توانگرزاده ای را دیدم بر سر گور پدر نشسته. (گلستان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر