توبالکائین

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) پسر لامش(2) است که هنر بکار بردن آهن را اختراع کرده. (از لاروس). رجوع به توبال قائین شود. (1) - Tubalcain. (2) - Lamech.