«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو بَ / بِ کَ دَ / دِ](ن مف مرکب) تائب. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). بازگشته از گناه. پشیمان شده از گناه و عهدبسته که بدان روی نیاورد. نادم : خواهی تا توبه کرده رطل بگیرد زخمهء غوش ترا به فندق برگیر. عماره (از یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به توبه کردن و دیگر ترکیبهای آن شود.