«لغت نامه دهخدا»
[یِ دی دَ / دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) توتیای چشم. (ناظم الاطباء) : چشم حورا چون شود شوریده، رضوان بهشت خاک پایش توتیای دیدهء حورا کند. منوچهری. رجوع به توتیای چشم و توتیا و دیگر ترکیبهای آن شود.