«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو دِ اِ لا] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) آنست که حق تعالی از ازل آزال به نعت خود نه به توحید دیگری همیشه به وحدت و وحدانیت و نعت فردانیت موصوف بوده و تا ابد هست. (از فرهنگ علوم عقلی). رجوع به توحید و دیگر ترکیبهای آن شود.