«لغت نامه دهخدا»
[تو تَ / تِ کَ دَ] (مص مرکب) جمع کردن. فراهم کردن : از چشم باز توخته کن لقمه های بوم وز ران شیر ساخته کن طعمهء شغال. مجد همگر. رجوع به توختن و توخته و دیگر ترکیبهای آن شود.