«لغت نامه دهخدا»
[تَ / تُو سَ دِ] (حامص مرکب) سخت دلی. (ناظم الاطباء). بدخوئی. ناسازگاری : ز توسن دلی گرچه با کس نساخت نوازندهء خویشتن را شناخت.نظامی.