توسیع

«لغت نامه دهخدا»

[تَ] (ع مص) فراخ کردن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی) (منتهی الارب) (غیاث اللغات) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). خلاف تضییق. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). فراخ گردانیدگی و وسعت دادگی. (ناظم الاطباء) : تقطیع و توسیع عرصهء جامع تعیین رفته بود. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 420). - توسیع بلاد؛ وسعت دادن ملک و کشور و دست درازی کردن به کشور همسایگان. (ناظم الاطباء). || فراخ دست و توانگر گردانیدن. یقال: وسع الله علیه؛ ای اغناه. (منتهی الارب) (از آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).