«لغت نامه دهخدا»
[تَ وَقْ قُ تَ] (مص مرکب) چشم براه بودن و انتظار داشتن و امید داشتن. (ناظم الاطباء). چشم داشتن. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) : بکتوزون پیش ابوالحرث رفت و فایق در خدمت بود و بکتوزون در اکرام مورد از امیر ابوالحرث زیادت از آنچه دید توقع می داشت. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 204). وزیر... گفت:... سلطان روی زمین بر تو گذر کرد چرا خدمتی نکردی... گفت: سلطان را بگوی توقع خدمت از کسی دارد که توقع(1) نعمت از تو دارد. (گلستان). گفت: ای برادر چو اقرار دوستی کردی توقع خدمت مدار. (گلستان). توقع دارم از شیرین دهانت اگر تلخ است و گر شیرین جوابی.سعدی. صائب به زر قلب دهد یوسف خود را هر کس که توقع ز عزیزان صله دارد. صائب (ایضاً). توقع مدار از کسی دستگیری به از سایهء خود عصائی نیابی. والهء هروی (از آنندراج). رجوع به توقع و توقع کردن شود. (1) - ن ل: تمنای.