تهی ساز کردن

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِ / تُ کَ دَ](مص مرکب) تهی کردن. خالی کردن :
چون قدم از گنج، تهی ساز کرد
کلبهء حلاقی خود باز کرد.
نظامی (مخزن الاسرار چ وحید ص 173).
رجوع به تهی ساختن و تهی و دیگر ترکیبهای آن شود.