تیرتئوس

«لغت نامه دهخدا»

[تی تِ] (اِخ)(1) تیرته. از شعرای یونان است که در زمان جنگ دوم مسه نیا می زیسته (684 تا 668 ق.م.) از تیرتئوس آثار فراوانی در دست نیست و غالب اشعار وی نابود شده است. (از اعلام تمدن قدیم فوستل دوکلانژ). رجوع به تیرته شود.
(1) - Tyrtee.