تیزبه

«لغت نامه دهخدا»

[زَ بَ] (اِ مرکب) تیزآب. تیزآبه. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
به پیش شیری، صد خر همی ندارد پای
دومن سرب بخورد ده ستیر تیزبهی(1).
ناصرخسرو (از یادداشت ایضاً).
(1) - رجوع به دیوان ناصرخسرو ص 490 و حواشی و ملاحظات مرحوم دهخدا بر دیوان، ص 688 شود.