تیزپی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ] (ص مرکب) تیزپا. تیزرو. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا) :
بسر برد روزی دو، در رود و می
دگر باره شد مرکبش تیزپی.نظامی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.