تیزپوی

«لغت نامه دهخدا»

(نف مرکب) تیزتک. تیزتاز. سریع السیر. تندرو :
کم آسا و دمساز و هنجارجوی
سبک یاب و آسان رو و تیزپوی.اسدی.
نماینده بر گنبد تیزپوی
دو پیکر تو گوئی چو زرینه گوی.اسدی.
بسان کهی جانور تیزپوی
چو کوهی خروشنده و رزمجوی.اسدی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.