تیزپران

«لغت نامه دهخدا»

[پَرْ را] (نف مرکب) تند و بلند پروازکننده :
به ابر اندارن تیزپران عقاب
نهنگ دلاور به دریای آب.فردوسی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.