تیزجنگ

«لغت نامه دهخدا»

[جَ] (ص مرکب) مهیا و آمادهء نبرد. (از فهرست ولف). برانگیختهء جنگ :
چو بشنید بهرام شد تیزجنگ
بیامد یکی تیغ هندی به چنگ.فردوسی.
رجوع به تیز و دیگر ترکیبهای آن شود.